BeLOVEnissen

GINGER

2009-03-27T12:03:00.005+01:00

Oooooooh wat zing ik toch bij een leuke band en wat doen we veel leuke dingen. Naast natuurlijk optreden hebben we een fantastische fotoshoot achter de rug bij jazzfotograaf jaap van de klomp aan de Oudegracht in Utrecht. Gisterenavond hebben we opnames gemaakt voor de demo en website, ook zo heerlijk om te doen. Terwijl we bezig waren bedacht ik me dat ik DIT wel iedere dag zou willen!

Geen huis

2009-02-10T13:52:00.004+01:00

Helaas, het hele huizen verhaal hebben we (even) afgeblazen. De oplevering liet maar op zich wachten en hoe meer we gingen kijken, hoe krapper het werd. Volgens S. is dat echt het vinex bouwen van nu: hutje mutje, zo dicht mogelijk op elkaar. Het zou betekenen dat ik de hele winter de zon niet zou zien (de huizen aan de achterkant houden het tegen) en bij de gedachte alleen al werd ik depressief. Nog maar even wachten dus, tot het er iets beters voorbij komt en voorlopig met de auto naar het werk. De reistijd is hetzelfde als met de fiets naar mijn oude werk. Alleen moet ik wel zorgen dat ik nu aan mijn beweging kom, daarom vanavond mijn eerste les femme vitale!

Groot huis

2008-08-19T09:52:00.004+02:00

E wat schreef ik de laatste keer (heeeel lang geleden?) aan het eind van mijn verjaardagsstukje?

Nu nog een groter huis ... E ja hoor: vanaf november wonen we in een heel mooi stukje Leidsche Rijn, op een eilandje, omzoomddoor riet. Het lijkt Zweden wel, zei S. toen we er gingen kijken en inderdaad: de meeste huizen zijn van (nep)hout, dus dat geeft een heel leuk effect. Die van ons niet, die is van steen: 3 slaapkamers, badkamer, zolder, tuin op het Zuiden en aan de voorkant ook nog een tuintje. Daar ga ik een bankje zetten, want we zitten aan een hofje.

Zie je me al zitten? In het voorjaar: spelende kinderen voor de deur en Misses Knook drinkt haar thee en bladert in een magazine. Heerrrrrrrrlijk!

Last but not least: het zit op een kwartiertje fietsen van mijn nieuwe werk en op 5 minuutjes fietsen van 2 vriendinnen net schattige kleine dochtertjes: Maissam en Imme en een zoontje in aantocht!

Jarig zijn is fijn!

2008-03-17T12:19:00.004+01:00

Gisteren vierde ik mijn verjaardag: de leukste dag van het jaar! Heerlijk al die leuke, lieve mensen om je heen. Alle zussen en schoonzussen waren er (zowel die van S. als die van mij, warm en koud dus, of is het spicey or hot), beide moeders, vrienden & vriendinnen met schattige dochtertjes (if any) (ja, ze krijgen allemaal meisjes, zie ook Vriendinnen groot en klein) Al het kleine en grote grut, zijnde de mooiste mensen van de wereld, want míjn mensen, door en naast elkaar. Genieten dus.

Zo is het niet erg om 44 te worden. Nu alleen dat grote huis nog ...

Helaas vergeten foto's te maken dit jaar, daarom een foto van vorig jaar erbij:

Boerin op yoga

2008-01-22T21:44:00.000+01:00

Gisteren legde ik bij de yogales mijn matje naast iemand wiens gezicht me heel bekend voor kwam. . Ik dacht eerst: “Waar ken ik haar toch van? Toen we samen op de w.c. zaten (ieder in een eigen hokje) wist ik het opeens: Was dat niet een deelneemster uit de 1e serie afleveringen van "Boer zoekt vrouw?" Prompt vroeg ik het haar en ze schoot onbedaarlijk in de lach: "Dit is wel de vreemdste plek waar iemand me die vraag ooit heeft gesteld", zei ze. "Ik ben net terug uit India, dus aan de gierende diaree en ja hoor: wéér die vraag!" Moet raar zijn inderdaad, terwijl je je zit te generen voor het gespetter en gesputter (het was me wel opgevallen, maar ook weer niet; als dader schaam je je meestal veel meer dan nodig: als toehoorder heb je alleen maar meedelij), begint een wildvreemde in de w.c. naast je opeens weer over dat programma! Na 3 jaar achtervolgt het je nog steeds. Na de les vertelde ze dat het de vreemdste periode uit haar leven was. En dat ze op een gegeven moment niet meer met boer Teus naar Berlijn wilde, maar dat dat moest van de KRO.
Vriend S. vond haar in ieder geval ook erg vreemd, dat zei hij steeds tijdens de uitzendingen. Hij stoorde zich er vooral aan dat ze steeds de boer aan zijn hoofd zeurde over vakanties en weekendjes weg: "Waarom willen vrouwen toch altijd weg?" Toevallig heeft hij een reislustige vriendin getroffen.
En laat de net-niet boerin nu wéér terug zijn van een lange reis door India!

Winter in Holland

2008-01-17T00:10:00.000+01:00

Een paar winterse dagen hadden we, laat dat nou nét voor kerst zijn. En die viel gunstig dit jaar, dus had ik zomaar een paar dagen vrij. Tijd voor een heerlijke wandeling door winterwonderland i.c. de Gagelpolder. Daar kan niets tegen op. Net als staren naar de vogels die nootjes komen eten op het balkon: Meditatie for the mind. En als we dan toch naar ons werk moeten fietsen is Utrecht veranderd in een mooi oud Hollands

winterplaatje.

Arboretum

2008-01-16T23:23:00.000+01:00

Op een koude zondagmiddag vlak voor kerst gaan we naar het Arboretum in Doorn. Langs een pad met lichtjes moet je lopen: dan kom je allerlei figuren tegen die met kerst te maken habben. 'Heyho heyho' daar heb je de kerstman met zijn dikke buik. Zijn stem lijkt wel verdacht veel op die van een hele goede vriend van ons. En die buik komt ook bekend voor!

En kijk, daar heb je Scrooge met zijn zwavelstokjes, sprekend de partner van de goede vriend! Is dat niet de man die vaak leuke speurtochten in natuurlijke omgevingen organiseert? Nog even wat kastanjes en marsmallows poffen en laten we dan zijn moeder Kwebbelientje, een kerstengel met rode krulletjes (inmiddels 70 jaren jong) maar bij CS afzetten, anders komt ze nooit meer thuis! Nog weken later krijgen we bedankjes, zo blij is ze met dit "kerstgeschenk", voor ons een kleine moeite!

zoveel soorten bomen, en allemaal even mooi!

Echt donker!

2008-01-16T23:19:00.000+01:00

En even was het zoals het altijd zou moeten zijn: echt donker! De huizen en straten aan de achterkant, het winkelcentrum en de flats aan de voorkant: alles was gehuld in het donker, alleen hier en daar zag je een kaarsje branden. Gelukkig was onze flat gespaard gebleven. We hadden alleen geen kabel, dus geen telefoon, televisie en internet, maar wel licht en verwarming en een stapel boeken en cd's. Wat een rust! Helaas duurde het maar 2 uurtjes en kon ik alsnog bij een aflevering van 'Midsummer murders' op de bank in slaap vallen (en vlak voor het einde en voor S. thuiskwam van zijn avonddienst wakker worden).

Utrechtse wijk Overvecht twee uur zonder stroom 16 januari 2008 22:11

UTRECHT - Een groot deel van de Utrechtse wijk Overvecht heeft woensdagavond ruim twee uur zonder stroom gezeten. Een woordvoerder van energiebedrijf Eneco zei dat het om 'enkele duizenden' huishoudens ging die tijdelijk in het donker zaten.
De politie was extra oplettend in het gebied om problemen, onder meer door uitgevallen verkeerslichten, te voorkomen. Er hebben zich geen ongeregeldheden voorgedaan, aldus een woordvoerder van de politie.
Uit voorzorg was ook de mobiele eenheid opgeroepen om te controleren op belangrijke plekken in de wijk, die op de lijst van probleemwijken van minister Ella Vogelaar (Wonen, Wijken en Integratie) staat. De brandweer kreeg zes meldingen van mensen die vastzaten in liften van gebouwen. Het probleem ontstond volgens Eneco toen om 19.45 uur een transformator er om nog onduidelijke redenen mee ophield. Om 21.45 uur had iedereen weer stroom.
(c) ANP

Pieterburen

2007-12-09T18:01:00.000+01:00

Eindelijk, ik heb weer een hond, alleen wilde hij niet mee gaan wandelen over de dijk haha!
Wat een schátten die zeehondjes daar in de crèche van Pieterburen. De afgelopen 3 dagen sliepen we bij ze om de hoek en liepen we voor het slapen gaan nog even bij ze langs (ook vanwege de sterrenhemel natuurlijk). Geluid maken ze niet, dat zijn de zeeleeuwen die 'oink oink' doen, maar ze hebben wel hele dikke buikies en grote ogen met prachtige wimpers. En ze lopen heel vaak een nare longziekte op vanwege de vervuiling. Laten we daarom nog milieuvriendelijker worden. Het kóst wat moeite maar dan héb je ook wat/WAD!

Vriendinnen, groot en klein

2007-11-22T00:04:00.002+01:00

Al mijn vriendinnen krijgen meisjes ... en dat worden dan weer mijn vriendinnetjes, om mee te spelen, te dansen, te knutselen, te knuffelen, te lezen! (Gelukkig hebben we dezelfde hobby's.) De oudste is bijna 13 en al een echte dame, de jongste komt eind maart uit de buik van haar moeder!

Camille met oma op de bank en doggie onder de bank

Rosa en taaaaaaaaante Ilse

met imme naar een terrasje

Sasha heeft ook krullen!

Zangeressen!

2007-11-21T00:11:00.000+01:00

Dit is Sol, het zoontje van Lilian Vieira, zangeres van ZUCO 103, ik ben vooral fan van haar oudere werk: braziliaanse bossa's samba's etc.

Afgelopen weken heb ik hele mooie zangeressen zien optreden en daar gaat mijn hartje wel weer sneller van kloppen. Toeval dat ze alle 3 black & beautifull zijn? Zal wel niet. In ieder geval ben ik grote fan! Allereerst is daar natuurlijk Lucretia van der Vloot! Prachtige stem, swingend tot en met, vol power en humor. Na afloop stonden we samen "Halleluja, Amen" te blèren in de foyer, één van de leukste cabaretteksten die ik ken:

... Jezus is teruggekeerd
Ik ben dankbaar en vereerd
Dat hij zich aan mij juist openbaarde
Jezus wil bij niemand anders slapen
Jezus is van huis uit allerjezus groot geschapen
En wonderen doen heeft hij nog niet verleerd
Jezus is teruggekeerd en we blijven altijd samen
Halleluja, amen
Zoals hij is dat kan niet menselijk meer wezen
Ik ben nog nooit zo goddelijk bemind
Tot voor kort was ik nog dom en leeg en blind
Maar hij is hier, ik ben voorgoed genezen

Jezus is teruggekeerd
Jezus is teruggekeerd
Jezus is terug op aarde
Jezus is teruggekeerd

Ik ben dankbaar en vereerd
Dat hij zich aan mij juist openbaarde
Jezus is mijn herder en mijn broeder
Tweede kerstdag gaan we samen eten bij zijn moeder
Want z'n moeder is hem alles waard
Jezus is terug op aard
Eigenlijk heet Jezus Leo
In Excelsis Deo

Jaren geleden ben ik al eens met schoonmama midden in de winter met bus en trein naar een optreden van haar in Culemborg geweest. En niet te vergeten dat concert van Big, Black and Beautiful een paar jaar geleden: dat swong de pan uit!!

Tweede is Izaline Calister. Ook van haar heb ik alle cd's en ga zoveel mogelijk naar de concerten. Ze komt van Curacao (in een bekend reclame spotje belt ze met haar vader die daar op de veranda in zijn schommelstoel zit) Jazz studeerde ze aan het conservatorium in Groningen. In een documentaire die laatst op tv was vertelde ze hoe onzeker ze is over haar kwaliteiten als jazzzangeres, nou, ik heb nog nooit iemand zo mooi nummers uit Porgy and Bess horen zingen: de reincarnatie van Billie Holiday herself! Dat vertelde ik haar in een mailtje, en ook dat haar gitarist van nu mijn vriendje was 20 jaar geleden op het conservatorium, kreeg ik een leuk mailtje terug:

Hoi Ilse, Wat een gezellige roddel vertel je me nu van Ed.Dat wist ik dus niet. Hij is nog wel heel lief gebleven. Ik zal hem de groeten doen van je. Dank je voor je leuke berichtje. Ik weet alleen niet of we ooit een CD gaan opnemen met die muziek. Misschien in de toekomst. Rita (Reys) en Peter (Beets) zijn best lief hoor. Niet makkelijk inderdaad maar als je ze beter kent zijn het hele lieve mensen met een enorm hart voor de muziek.Maarre.......het was geen makkelijke tijd.

Groetjes,Izaline

Cherry Wijdenbosch had ik zelf uitgenodigd voor een optreden in de bibliotheek, niet wetende dat deze "dame uit Suriname" zo'n sfeervol optreden neer kon zetten. Ik ken haar alleen van die gekke deuntjes over een autootje enzo, maar het optreden dat ze nu gaf met gitarist Matthijs Spek was heel jazzy en gevoelig. 16 maart treedt ze weer op tijdens de boekenweek.

Vergeet ik nog bijna Nikki Romijn, die gedichten van de Zuidafrikaanse Ingrid Jonker op muziek heeft gezet en zichzelf daarbij begeleidt op de vleugel. Dit concert zagen we in Amersfoort. Prachtig!

Chocola etcetera

2007-11-20T18:45:00.000+01:00

De laatste culturele zondag was speciaal voor kinderen: de Vuurdoop! Ook Kunstuitleen Utrecht deed hier aan mee en dat was een groot succes! Maar liefst 800 bezoekers kwamen naar de Maliesingel. Onder hen 250 kinderen die aan de workshops hebben mee gedaan. Ik hielp mee bij de chocoladeworkshop van Maartje Delabrassine. Erg leuk en vooral ook heel lekker! Na een kwartier ben ik maar opgehouden mijn vingers af te likken, want toen begon ik al aardig misselijk te worden. Na afloop waren wij allen heel moe maar heel voldaan.

(Recept en werkwijze op aanvraag verkrijgbaar.)

Volgende leuke Kunstuitleenuitje:

Affiches opgespoord!

Het Spoorwegmuseum bezit circa 25.000 reclameaffiches uit de periode 1945 tot 1996 en stelt een deel van deze unieke collectie beschikbaar voor het grote publiek. De tentoonstelling is gratis te bezichtigen van 28 november 2007 t/m 27 januari 2008 in tentoonstellingspaviljoen Het Gebouw (BEYOND) in Leidsche Rijn en is geopend van woensdag t/m zondag van 12.00 - 17.00 uur. Iedere zaterdag is er een medewerker van de kunstuitleen aanwezig, ondergetekende bijvoorbeeld op 19 januari! Geïnteresseerden kunnen zich dan abonneren op de kunstuitleen of als ze al lid zijn, een werk uitkiezen om na de tentoonstelling mee naar huis te nemen.

KOMT ALLEN en wordt lid van de Kunstuitleen!

Wàt, zijn jullie dat dan nog niet? FOEI!

(Het kost maar € 54,- per jaar)

Dood vogeltje

2007-11-18T17:46:00.000+01:00

Wie is er nou bang van vogels? Ik! Zolang ze door de luchtvliegen vind ik ze prachtig en van hun gezang kan ik uren genieten, maar oh wee als er eentje dichtbij komt! Geef mij maar een grote zwarte hond die met blikkerend gebit op me afkomt: ik word de koelbloedigheid zelve. Spinnen, grote of kleine, ze doen me allemaal niets. Maar vogels, met hun enge kraaloogjes en fladderbewegingen, brrrr... Ik ga er van gillen! Laatst kwam ik thuis, het schemerde al een beetje, ik loop de kamer in en denk: "Wat ligt daar nou?" Het volgende moment besef ik me: "Het is een koolmeesje, dood, op zijn rug met de pootjes omhoog!" Ik laat alles vallen en ren het balkon op. Bibberend bel ik mijn vriend: Help! Ik durf de kamer niet meer in, want er ligt een dood vogeltje! Maar vriend is op zijn werk en kan me niet komen redden. "Ga naar de buren, zegt hij, en vraag of ze willen helpen" Met de telefoon aan mijn oor ren ik huiverend naar de voordeur, angstvallig een andere kant op kijkend. Even later bel ik trillend als een rietje bij de buurvrouw aan. Zij moet wel een beetje gniffelen (begrijpelijk) en terwijl ik op de galerij blijf wachten, geeft zij het arme vogeltje een passende begrafenis. Bedankt buuf, je hebt mijn leven gered!

Hier voelde ik me zelf even een vogel: uitzicht op het Vredenburg vanuit Hoog Catharijne

Zou het traumatisch wezen? Later die avond herinner ik me een andere keer dat er een vogel mijn flat was binnen gevlogen. Ik woonde toen nog in de 10-hoog en daar zat op een middag een dikke duif naar me te loeren. Net zo bang was ik. Daar is toen ook de buurvrouw nog bij aan te pas gekomen. Ooit, als kind van een jaar of 6-7, heb ik onze vogelkooi gevonden, kapot op de vloer, terwijl de kat van de buren onze kanaries zat op te vreten. Komt daar deze overdreven reactie vandaan? Wie zal het zeggen.

Vers huis

2007-11-11T12:55:00.001+01:00

Gisteren zus en schoonzus helpen verhuizen. Het was een stormachtige dag voor een verhuizing (dat stond vast symbool voor hun relatie), maar het is gelukt: de dames, hond, katten en konijnen zijn over! Wat een mooi plekje daar in het ecologisch woonproject http://www.polderdrift.nl/! Laatst ging ik er Doggy uitlaten 's avonds, één straatje en je zit bij de plassen in de polder. GAK GAK GAK deden de ganzen en verder ... stilte! Het project lijkt heel veel op Het Groene Dak in Voordorp, incluis tuinhuis, maar daar hoor je altijd weer die snelweg. Ik verheug me nu al op de kopjes thee in de tuin (op het zuiden) volgend voorjaar.

Veel geluk ladies!

S. helpt mijn nichtje het bed in elkaar te zetten op haar nieuwe zolderkamer: lekker stel samen!

Oh oh Den Haag

2007-11-01T00:07:00.000+01:00

Mijn vriend heeft humor en ik gebruik graag zijn grapjes. Vorige week ging ik met een vriendin naar Den Haag: lekker shoppen, onbesuisd kleding kopen, museumbezoek en veel pauze met consumpties tussendoor. Mijn favoriete uitspanning bevindt zich op Plein 14: http://www.eeuwigejachtvelden.nl/ Daar gingen we als afsluiting een hapje eten. Rozig van de wijn wilden we weer richting Centraal Station. Maar om de hoek werd ons de weg versperd door een roodwit gestreept lint. Hee, daar was iets ernstigs aan de hand: agenten op straat en een rechercheur die met een koffertje een huis binnenging. Geheimzinnig allemaal en niemand van het publiek wist wat er gebeurd kon zijn. Deze week bracht internet uitkomst:

Hagenaar valt van balkon 25-10-07 DEN HAAG - Een 21-jarige Hagenaar is woensdagavond van een balkon gevallen aan de Korte Poten in Den Haag. Het slachtoffer was buiten een luchtje aan het scheppen, toen hij tegen een balkonreling leunde en zijn evenwicht verloor. Hij is overgebracht naar het ziekenhuis en direct geopereerd aan een gecompliceerde beenbreuk. Hoewel er geen aanwijzingen zijn voor een misdrijf heeft de politie de zaak toch in onderzoek genomen.

Commentaar van mijn vriend: "Geen misdrijf of misschien toch wel... Waar was Victor Reinier?"

Grtz!

De Reinheid en de Trouw
Gemeentemuseum Den Haag

Kleding aan het Hof Gemeentemuseum Den Haag

Eenzaam maar niet alleen

2007-10-21T10:14:00.000+02:00

's Morgens nog wakker geworden op de Dijk met een gevoel van eenzaamheid. Te hard gewerkt de laatste tijd, te weinig vrienden gesproken. En S. ook amper gezien deze week, die begint vandaag aan zijn zesde avonddienst aan één stuk. Hij heeft inmiddels wallen en een meerdaags-baardje. Koffie en krantje in 't Hoogt dan maar. Ik voel me al een stuk beter, als het ene beste vriendinnetje belt. En een paar uur later, nadat ik eindelijk leuke laarsjes heb gescoord, kom ik het andere beste vriendinnetje tegen met in haar kielzog haar dochtertje van 6. Die moet ook aan de laarzen, maar wil niet. In plaats daarvan bewonder ik haar zilveren bling bling ballerina's. Ze moeten verder: Dag maar weer! Ik heb inmiddels best trek gekregen dus even koffie en een broodje bij Broodnodig op de Mariaplaats. De eigenares Carla Visch, een tangovriendinnetje, ziet er afgepeigerd uit en klaagt: dit is al de 6e dag deze week dat ik moet werken. En als ik vanavond thuiskom is mijn koelkast nog leeg. Oeps, binnenkort opent hun tweede zaak in het monumentale spoorweghuisje op de Burgemeester Reigerstraat. Sterkte Carla & Ingmar!

do 19 jan 2006 Broodnodig in Utrecht door Frank Brugman

AMSTERDAM - Aan de sfeervolle Mariaplaats in hartje Utrecht zit een piepklein bakkerswinkeltje. Amper vier meter breed valt het pand de argeloze voorbijganger nauwelijks op. Wie zijn neus echter gebruikt, zal vanzelf in de richting van de bakkerij lopen. De geur van zelfgemaakte broodjes en koekjes doet al snel watertanden. Verantwoordelijk hiervoor zijn Carla en Ingmar Visch. Sinds dertien maanden runnen zij ontbijt- en lunchroom Broodnodig.

Carla: „We hebben 23 jaar in Zweden gewoond, het land waar mijn man vandaan komt. In 1998 zijn we daar een broodjeszaak, nachtclub en café in één begonnen. Ik vond het hartstikke leuk om te doen, maar na een paar jaar kreeg ik heimwee naar Nederland. We zaten in een stadje vlakbij Göteborg en ineens wilde ik weer naar huis.” Eenmaal in Nederland aangekomen, wilden Carla en Ingmar verder in de horeca.

Carla: „Het viel me op dat er nergens in Utrecht lekkere koffie te krijgen was, daarbij vind ik het leuk om mensen te verwennen. Daarom zijn we Broodnodig begonnen. Gewoon een kleinschalig, gezellig tentje.” Van binnen is Broodnodig een modern ingericht pijpenlaatje met een stuk of zes tafeltjes.

Achter de toonbank staat de oven te loeien en in het kleine open keukentje wordt het deeg gevormd tot broodjes en koekjes Alle broodjes en koeken worden gebakken volgens traditioneel Zweeds recept. Zoals de kaneelbol en het walnotenbrood met blauwe kaas en peer. Carla: „Deze combinaties heb ik zelf verzonnen. Ik heb helemaal geen bakkersopleiding of kokschool gedaan, of zo. Ik vind het gewoon leuk om te doen.”

Op de hoek van de Mariaplaats zit www.QueensGallery.nl en daar stáát me een prachtig servies in de etalage! Een oude kennis van het conservatorium, hij studeerde klassieke zang, ik lichte muziek en we hielden beide wel van "kruisbestuivingen" (muzikaal gesproken dan, hij is hartstikke homo), werkt in de winkel en vertelt dat het servies is gemaakt van porcelein met bladzilver. Oh, en een kop en schotel kost € 310 en de theepot € 900? Mmm ben ik binnenkort niet jarig of valt er nog iets anders te vieren? Helaas, niets van dat al. Dag P. succes met je optredens verder!

http://www.jelinek.iglu.cz/

Op de Ganzenmarkt aangekomen gaat mijn mobieltje, het is J.: Koffie in 't Hoogt? Maar daar zat ik vanochtend om 11 uur ook al. Ach wat, die zaterdagboodschappen kunnen nog wel even wachten! Even later warm ik me aan weer een koffie en aan de vriendschap. Eenzaam? Ik niet. Alleen soms een beetje.

Telingstraat Utrecht, tussen Ganzemarkt en 't Hoogt. Oud is mooi!

En door het linkerbovenraampje zag ik heel veel boeken staan.

2007-10-16T00:06:00.000+02:00

Als ik boven op de Dom sta

Kijk ik even naar benee

dan zie ik het ouwe Grachie

't Vreeburg en wijk C

Ja, dan springt m'n hartsjie open

ik ben trots, wat dach-ie wat

d'r is geen mooier plekkie

as Uterech me stad

as Uterech me stad

Ik speel graag toerist in eigen stad: 20 jaar geleden, in 1987, zat ik voor het eerst in een cafétje op het Wed en viel als een blok voor "Uterech me stad". De grachten, de kerken en kloosters, de parken met hun oude bomen. De lapjesmarkt en de bloemenmarkt, en zelfs het provinciaalse en knullige sfeertje, het past perfect bij mij. Utrecht heeft dat ouderwetse (oudhollandse) "heilig avond sfeertje", waar ik zo van hou. De maan schijnt hier heel vaak door de bomen! Ik had die dag in mei toelating gedaan voor het conservatorium en dronk een borrel met mijn pianist op de goede afloop daarvan en zoals gezegd: ik werd op slag verliefd! En zoals je bij een grote liefde telkens opnieuw getroffen wordt door de schoonheid ervan, zo heb ik dat ook bij Utrecht. Tegenwoordig pak ik dan vaak mijn mobieltje en maak een foto, net als ik dat in Brussel, Londen of waar we ook naar toe gaan, doe. (Volgens mijn lief gaan we te vaak weekendjes weg, volgens mij te weinig.) De foto's stuur ik als we weer thuis zijn naar een vriend. Hij is inmiddels expert op het gebied van monumenten en architectuur (zelfstudie, eigenlijk is hij bioloog) en 9 van de 10 keer raadt hij "waar ilse en S. waren dit weekend". En soms zijn de plekken in eigen stad moeilijker te raden dan die in een vreemde stad!

Zo kwam ik laatst op een hofje terecht waar ik het bestaan nog niet van af wist. Na mijn werk was ik één van mijn lievelingsboekhandels ingedoken: Steven Sterk in de Servetstraat en opeens zag ik een poortje open staan, vlak onder de Domtoren. Het poortje leidde naar de Bisschopshof. Momenteel is er het zandsculptuur van de Domkerk te bezichtigen, vandaar dat het open stond. De Dom van zand heeft nog wel het middenschip, dat eind 16e eeuw is weggewaaid in een verschrikkelijke storm. De brokstukken zijn trouwens heel lang blijven liggen en waren tientallen jaren lang de geheime ontmoetingsplaats voor homo's (Utrechtenaren genaamd). Een erg mooi hofje was het, 3 moderne Marokkaanse meiden zaten er op een bankje te blowen. In de muur waren sculpturen verwerkt. En toen ik over mijn schouder keek zag ik het raampje waar Jaap en de Japanner ooit van het uitzicht genoten.

Linedance in de manege

2007-10-15T17:11:00.000+02:00

1967 was een vruchtbare tijd, dit jaar zijn er 3 vrienden 40 geworden! En ieder viert het op geheel eigen wijze: gisteren hadden we een feestje waarbij de voetjes van de vloer gingen, nog wel in een paardestal. Echte tokkies gaven ons een workshop linedance. Ik hield het al snel voor gezien (heb later nog wel een demonstratie chachacha en engelse wals gegeven) maar zie hier de soepele heupen van mijn man: nou die kan er wat van! Het geluid is niet om aan te horen en gedraaid krijg ik de video ook niet maar de souplesse straalt er van af, jao toch niettaon ?

http://www.dancing-flames.nl/

Halloween

2007-10-09T09:59:00.000+02:00

De naam "Halloween" komt van All Hallows Eve, de avond voor Allerheiligen. Volgens de Keltische kalender begon het jaar op 1 november, dus 31 oktober was oudejaarsavond. Op die dag kwamen de doden tot leven. De Kelten geloofden dat de zielen van alle mensen die dat jaar waren gestorven, terug kwamen om een lichaam te zoeken voor het komende jaar. Men verkleedde zich dan zo eng mogelijk om de zielen van de overledenen af te schrikken.

Wist ik niet! Jullie wel?

afb. Zittende Hond van Peter Bastiaansen en wandeling op landgoed Beerschoten te De Bilt

"Zing je nog weleens?"

2007-10-03T13:17:00.001+02:00

vragen ze me vaak? Nee, zeg ik dan, ik ben zo druk met andere dingen: werk, studie, vrienden, familie. " En mis je het dan niet?" Is heel vaak de volgende vraag. Maar dat gevoel heb ik niet. Bovendien is een bandje bij elkaar houden en optredens regelen nog best lastig. Momenteel dans ik de tango en kan daar heerlijk mijn muzikale ei in kwijt. Tenminste, als het goed is en je een fijne danspartner treft. Niets erger dan de tango dansen met iemand met wie het niet klikt. Eigenlijk zou ik daarom ook even stoppen met lessen dit jaar. Ik was het zoeken naar een passende partner helemaal beu en wilde wel weer eens op eigen benen staan. Een cursus moderne dans, flamenco of gewoon yoga leek me ook prima! En ja hoor, uitgerekend dan worden de danspartners je in de schoot geworpen, dus heb ik me toch weer over laten halen voor een half jaartje lessen bij Paras & Paul.

http://www.tangoatelier.com/

Nu we echt gevorderd beginnen te raken (onze groep is al 2 jaar bezig) krijgen we huiswerkopdrachten: elke les moeten 2 dansparen een demonstratie geven met een bepaald motto. En laatst waren mijn nieuwe danspartner John en ik aan de beurt. Hij had nog wel een cdtje met een aantal zelf opgenomen nummers, of ik daar eens naar wilde luisteren. Hij had thuis op de woonboot in Gorinchem wat zitten pielen. Mischien was het leuk om onze tango op 1 van die nummers te dansen. Nietsvermoedend deed ik de volgende dag het schijfje in de cd-speler en er ging een schok door me heen: "Hee, had ik er nog een andere cd in laten zitten?" Nee, het was écht John! Ongelooflijk: prachtige muziek klonk door de kamer. Het deed denken aan Harry Sacksioni, John Lee Hooker en Cubaanse son. Maar dit werd gespeeld en was gecomponeerd door een gewone jongen uit Gorinchem, die door de weeks zonweringen bevestigt en in zijn vrije tijd een beetje "zit te pielen". HUP, naar het conservatorium met die gast, wát een TALENT! Of laat hem minstens een cd uitbrengen.

En ja, binnenkort zing ik dus weer. Heb mijn oude repertoire weer afgestoft en naar John gestuurd. Hij vond het leuk om een keertje samen te spelen! Had al vermoed dat ik een mooie zangstem zou hebben.

De lach van Löw

2007-10-02T23:46:00.000+02:00

lezing in de Sweelinckzaal op de Drift in Utrecht

BN-ers, ze kunnen me steeds minder bekoren! Nu is Utrecht op dat gebied echt een provinciestadje, dus wij moeten het doen met Ingmar Heytze (plaatselijk bekende dichter), Lilian Viera (zangeres van ZUCO103), Jean en Yannick van de Velde, Cees Grimbergen en nog wat semi-BNers. Tijdens het Nederlands Filmfestival proberen we de schade dan een beetje in te halen: loopt Jeroen Krabbé opeens voorbij of staat Victor Löw in 't Hoogt of eet een LD acteur een hapje in de Winkel van Sinkel. Een goede vriend van me heeft helemaal niets met BN-ers, zoals de meeste van mijn vrienden gelukkig, maar at afgelopen zaterdag wel een hapje in de Winkel van Sinkel. Merkt zijn vriendin op: "Weet je dat je naast Waldemar Torenstra zit?" Nee, dat had hij niet gezien. "Uh, die is tegenwoordig toch met Sophie Hilbrand?"probeerde hij goed te maken. "Ja oen", fluistert zijn vriendin terug, "Die zit tegenover je." Oh, was dat die vrouw met wie hij even had zitten praten toen de serveerster een glas bier in het kruis van Waldemar gooide? Zo kun je zijn. Of je bent zoals ik, die dus al lang had gepoogd zo snel mogelijk de beste vrienden van Waldemar en Sophie te worden, Victor Löw aan het lachen probeert te maken of in de sauna met Edward van Cuilenborg in het bubbelbad gaat zitten kletsen. Vergeten we nog even het incident met Sanne Wallis de Vries op De Parade ... (Waar is het luik?)

Maar lieve mensen, het is voorbij, het interesseert me niet meer. En vanavond hoorde ik mezelf opeens in de festivaltent op de Neude tegen een vriendin zeggen: Zullen we naar huis gaan, het is hier saai. En MATTHIJS VAN NIEUWKERK moest nog komen!!! Tegenstribbelend (want nu wilde zij al die BN-ers weleens van dichtbij zien) verlieten we de tent. Buiten gekomen botsten we bij Bakkerij Wammes tegen een lange, gehaaste figuur op die zijn tekst aan het repeteren was. Hee, dag Matthijs! Hadden we hem toch nog even voor ons alleen.

P.S. Eerder op de avond vertelde ik Jan Terlouw dat ik hoopte op nog meer boeken van zijn hand. En dát is wat ik natuurlijk altijd wil zeggen tegen die lui: Wat maken jullie mooie dingen, Ingmar, Sanne, Lilian, Lenette, Victor!

Herfst

2007-10-02T23:35:00.000+02:00

Ik hou van de herfst! De meest gelukkige momenten heb ik in dit jaargetijde. Weinig kan me zo bekoren als de diepe gloed van de bladeren, de mist die boven de weilanden hangt, de geur van verrotting, een troep wilde ganzen. Vergankelijkheid! De natuur komt tot rust, het wordt stil, leeg en kaal. Wat overblijft is ruimte, ruimte voor nieuwe ideeën, frisheid, helder.

En ik, die glunderend van geluk door mijn stadje fiets.

Mmm, wat ruikt die open haard lekker!

P.S. en dan ook nog eens die nieuwe baan bij de Kunstuitleen Maliebaan! De foto's zijn genomen in de lunchpauze.

Hondenhemel

2007-09-28T11:57:00.000+02:00

Het wordt steeds drukker in de hondenhemel. Vorige week hebben we Enzo, de grote lieve lobbes van mijn vriendin M. in moeten laten slapen. Hij bleek heel erg ziek te zijn. De sterke reus in één keer geveld. Ik vond het zo moedig van die frèle M., wat een sterke vrouw is het toch! Zo'n moeilijke beslissing, maar dit was de enige juiste, want wat ging hij vredig slapen. Hem is heel wat pijn bespaard en hij heeft 12 jaar een superleven gehad! dag lieve Enz' bedankt voor alle prachtige avonturen samen. En de groetjes aan Nero!

The writer and the librarian

2007-09-27T12:32:00.000+02:00

Eind augustus mochten S. en ik en een stuk of 50 andere thrillerliefhebbers aanwezig zijn bij de voorpremière van Van Veeteren (vanaf 8 september op televisie bij de KRO) in het filmhuis van de Westergasfabriek. Het ritje er naar toe verliep soepel: uit en thuis een half uurtje met de auto. We werden ontvangen met een glaasje prosecco en een heerlijk Zweeds buffet. De beroemde Zweeds gehaktballetjes eet je blijkbaar met rode kool en aardappelpuree. Ook de schrijver Hakan Nesser en de hoofdrolspeler zaten aan tafel. Wijn en aquavit kon je naar believen bijschenken. Dat laatste liet ik aan mijn tafelgenoot en aan de acteur over. Natuurlijk had ik extra goed opgelet bij wie we aan tafel schoven; mijn oog was gevallen op een mooi en vlot stel. Zij bleek yoga-lerares te zijn en hij ex-MEër. Momenteel begeleidde hij langdurig werklozen in Rotterdam en ging daarvoor o.a. vaak met ze naar ... de bibliotheek! Voordat ze elkaar ontmoetten en een setje werden (ze hadden inmiddels een kind van 2) hebben ze waarschijnlijk weleens tegenover elkaar gestaan bij protest-demonstraties: hij met het traangas in de hand en zij als actievoerdster, wat een combi. Leuke disgenoten dus. De bibliothecaresse uit Amsterdam die voortdurend in wilde breken in het gesprek heb ik stelselmatig genegeerd. Ik had geen zin in saaie mensen vanavond!

Tijd om uit te buiken: Carambole was een spannende, ietwat sombere aflevering (we hebben het tenslotte over een Scandinavische thriller). Na afloop hebben we kennisgemaakt met de schrijver. Wat een leuke & lange man zeg: humoristisch en belezen, hij noemde zo een heel rijtje Nederlandse schrijvers op: vooral Maarten ’t Hart was één van zijn favorieten. Momenteel woont hij in New York, zijn volgende boek zal zich dan ook daar afspelen. Gelukkig is S. aardig thuis in de Amerikaanse schrijvers, want hier schoot mijn kennis even te kort. Maar wie weet schrijft hij ooit een novelle “The Writer and the Librarian”, zei Haokan lachend!

Kijk voor een grappige foto van een hond op http://www.nesser.se/

groetjes, Ilse

Atelierroute

2007-09-27T11:49:00.000+02:00

Afgelopen zondag was een zondag zoals 'ie zou moeten zijn! Eerst heerlijk achter in de tuin koffie gedronken en de krant gelezen, in het zonnetje, terwijl het al naar herfst rook.

's Middags met M. naar de atelierroute. Eindelijk heb ik de hoed gekocht die ik 2 jaar geleden al van mijn grote liefde S. voor mijn verjaardag zou krijgen, maar toen had de ontwerpster hem nog niet in de goede kleur! Ik ben een echte fan van haar werk. Ze had weer een paar mooie nieuwe exemplaren ontworpen en doet het gelukkig erg goed. Zo is ze bijvoorbeeld genomineerd voor De Internationale Hoedenprijs 2007 en exposeert binnenkort in het Centraal Museum.

Kijk snel op haar website http://www.irenevanvugt.nl/

Natuurlijk moest ik M. even mijn 2 favoriete homo's, hun poezen en hun huis laten zien! J. was druk met soppen en afstoffen van zijn boeken. Niet dat hij hier zo van houdt, maar die week was er vanwege een nieuwe kachel nogal flink in het plafond geboord en er lag nu dus een hele laag stof over de vele, vele boeken. De kast is trouwens erg mooi en ooit speciaal ontworpen door de man van een collega van N. die meubelmaker is. N. las de Donald Duck op de bank. Hij is nog steeds erg moe, maar staat nu onder behandeling bij het vermoeidheidscentrum. Hopelijk levert dat wat op en komt er ooit een einde aan 25 jaar moe zijn.

In het mooiste pandje van de Nieuwegracht in Utrecht (hoek Herenstraat) exposeerde Ruud van Koningsbruggen, de handenarbeidleraar van de Puntenburg, waar ik lang, lang geleden ben afgestudeerd met de Vlindermusical voor kleuters! Hij maakt tegenwoordig objecten en schilderijen van fietsbanden. Wát een productie heeft die man en hij is ook zo áardig. Jammer dat hij nog niet is doorgebroken. Hij maakt zelfs tassen van binnenbanden nu. Bij hem heb ik een klein object aangeschaft. Zie http://www.bandinbeeld.nl/

Daarna lekker op het terras zitten kletsen over het Leven en de Liefde!

Liefs, ilse